این متن با تلاش و همت بانو زینب حاجری، نائب رئیس شرکت پژوهشی – آموزشی گردشگری کاسیت نشینان زاگرس در طول یک ماه (آبان ماه ۱۳۹۹) ترجمه شده است.

پیش بینی تأثیر بحران COVID-19 بر گردشگری در کشورهای منتخب OECD در شیلی، پیش بینی های اولیه بر اساس اطلاعات موجود در ۲۳ مارس ۲۰۲۰ نشان می دهد که انتظار می رود یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار کاهش مطلق برای گردشگری داخلی و بین المللی در ۲۰۲۰، در مقایسه با ۲۰۱۹، ۲۰٫۴ درصد کاهش دارد. این معادل از دست دادن تقریباً ۵٫۷ میلیون سفر در نتیجه بیماری همه گیر COVID-19 است که در مارس ۲۰۲۰ در شیلی گسترش می یابد. انتظار می رود ورود بین المللی ۳۲٫۵ درصد کاهش یابد در مقایسه با سال ۲۰۱۹٫ این تخمین ها براساس سناریوی متوسطی است که در سه ماهه دوم سال انقباض شدیدی را تصور می کند. یک سناریوی بدبینانه با انقباض در سه ماهه دوم و سوم به معنای افت ترکیبی ۳٫۰ میلیارد دلار یا ۳۲٫۲٪ در گردشگری داخلی و بین المللی در مقایسه با ۲۰۱۹ است. در فنلاند، یک مدل سناریوی منتشر شده در اوایل ماه مه کاهش تقاضای گردشگری را پیش بینی می کند بین ۶۰ تا ۷۰ درصد در سال ۲۰۲۰، معادل ۱۰ تا ۱۱ میلیارد یورو. این مدل براساس جدیدترین آمارهای ماهواره گردشگری گردشگری است که به فصلی ماهانه گردشگری ورودی، خروجی و داخلی مرتبط بوده و اینکه چگونه تحت تأثیر بحران قرار می گیرند. پیش بینی ها فنلاند، آماری در همکاری نزدیک با وزارت امور اقتصادی و اشتغال، بازدید از فنلاند و صنعت مهمان نوازی تهیه شده است. در کره، دو سناریو در مورد تأثیر COVID-19 بر گردشگری، پاسخ سیاست را اعلام می کنند:

  • سناریو ۱: جریان های گردشگری به مدت ۴ ماه خاموش مانده و از ژوئیه شروع به بهبود می کنند. پیش بینی می شود ۱۰٫۲ میلیون گردشگر بین المللی (۷٫۳ میلیون یا ۴۱٫۷٪ کاهش نسبت به سال ۲۰۱۹) و ۱۳٫۳ میلیارد دلار درآمد در سال ۲۰۲۰ داشته باشد (۴٫۵ میلیارد دلار یا ۲۵٫۳٪ کاهش نسبت به سال ۲۰۱۹).
  • ·          سناریو ۲: جریان های گردشگری به مدت ۶ ماه خاموش مانده و از سپتامبر شروع به بهبود می کنند. انتظار می رود ۷٫۵ میلیون گردشگر ورودی بین المللی (۱۰٫۰ میلیون یا ۵۷٫۱٪ کاهش) و ۱۰٫۳ میلیارد دلار درآمد گردشگری (۱۰٫۲ میلیارد دلار یا ۴۲٫۱٪ کاهش) گردشگری در سال ۲۰۲۰ دریافت کند. در انگلستان چندین سناریو مدل سازی شده توسط VisitBritain تأثیر اصطلاح بر گردشگری داخلی و بین المللی عدم اطمینان در مورد چشم انداز گردشگری را نشان می دهد. از اواسط ماه آوریل، سناریوی اصلی گردشگری بین المللی کاهش ۵۴ درصدی ورود و ۵۵ درصد هزینه، یا ۱۵٫۱ میلیارد پوند، بر اساس بهبود تدریجی گردشگری ورودی از آگوست سال ۲۰۲۰ است. برآورد اولیه گردشگری داخلی، در همین حال ، پیش بینی می کند که ۲۴٪ در هزینه های بازدید کنندگان کاهش یابد (سفرهای یک شبه و همان روز) که معادل ۲۲٫۱ میلیارد پوند انگلیس و از نظر ارزش مطلق بیشتر از افت پیش بینی شده در هزینه های بین المللی است. این سناریوی اصلی برای گردشگری داخلی مبتنی بر بازگشایی بخش گردشگری از اوایل ماه ژوئن تحت اقدامات فاصله اجتماعی است و انتظار می رود در چهار ماه آخر سال از تقاضای پنهان بازگردد.

با بیش از ۹ نفر از ۱۰ نفر در جهان در کشورهایی که محدودیت سفر بین مرزی را اعمال کرده اند زندگی می کنند، همه گیری کنونی جهانی تر است و دوره بسیار طولانی تری از بحران های مربوط به بهداشت قبلی را پوشش می دهد. برای مقایسه، بحران هایی مانند SARS در سال ۲۰۰۳ ، شیوع H1N1 در سال ۲۰۰۹ و MERS در سال ۲۰۱۵ مقیاس کوچکتری داشتند و تأثیر آن بر گردشگری بیشتر محلی بود. در حالی که تجربه این بحران ها نشان می دهد که چگونه اشتیاق برای سفر به سرعت بازیابی شده است، پس از ترس از سلامتی در جایی که تحت کنترل و اعتماد به نفس بازیابی شده است، ماهیت گسترده بیماری همه گیر COVID-19 و عمق بحران اقتصادی ایجاد شده به این معنی است که بهبود گردشگری کندتر باش WTTC تخمین می زند که تأثیر این امر چیست.

بحران گردشگری پنج برابر بحران مالی جهانی خواهد بود، در حالی که داده های STR نیز عمق تأثیر را نشان می دهد، با درآمد هر اتاق موجود (RevPAR) 84.9٪ در آوریل ۲۰۲۰، در مقایسه با کاهش ۲۸ سال قبل following به دنبال بحران مالی .

UNWTO گزارش می دهد که محدودیت های سفر مربوط به COVID-19 در همه کشورهای جهان اعمال شده است و در ۱ ژوئن ۲۰۲۰ ۱۵۶ دولت مرزهای خود را به طور کامل به روی جهانگردی بین المللی بسته اند. چنین محدودیت های مسافرتی احتمالاً طی هفته های آینده و احتمالاً بیشتر ادامه خواهد داشت. به عنوان مثال، در اروپا، کمیسیون اروپا خواستار بسته شدن مرزهای خارجی برای مسافرت های غیر ضروری حداکثر تا ۱۵ ژوئن شده است. کشورهایی مانند نیوزیلند و استرالیا، که برای جلوگیری از واردات موارد COVID-19 سریعاً اقدام به محدود کردن سفرهای ورودی کردند، در حال ایجاد “حباب سفر” بین دو کشور هستند. کشورهای دیگر نیز به دنبال اجازه سفر با کشورهای همسایه هستند، مانند ایجاد حباب سفر در بالتیک که امکان گردشگری بین استونی، لتونی و لیتوانی ۱۸ را فراهم می کند، یا “پل های هوایی” بین کشورهای حاوی ویروس.

هنوز مشخص نیست که چه زمانی و با چه شرایطی باز شدن گسترده تر مرزها اتفاق می افتد. در صورت باز بودن مرزها، برخی از کشورها دوره ۱۴ روزه قرنطینه اجباری را برای افرادی که از خارج از کشور می آیند اعلام کرده اند. با این حال، وضعیت همچنان مایع است، زیرا کشورها به دنبال یافتن راه حل هایی برای مدیریت ویروس هستند و در عین حال تأثیر اقدامات مهار، از جمله در گردشگری را به حداقل می رسانند. ایسلند یکی از کشورهایی است که اعلام کرده قصد دارد سفرهای بین المللی خود را از ۱۵ ژوئن مجدداً آغاز کند و به گردشگران امکان آزمایش ویروس یا انجام یک دوره قرنطینه را بدهد.

در حالی که توجه زیادی به جهانگردی بین المللی معطوف شده است، حداقل به دلیل در دسترس بودن اطلاعات بیشتر، گردشگری داخلی نیز تحت تأثیر اقدامات مهار قرار گرفته است. قبل از بحران، گردشگری داخلی ۷۵٪ هزینه های گردشگری را به طور متوسط ​​در کشورهای OECD تشکیل می داد. اما این رقم در بین کشورها بسیار متفاوت است (شکل ۳).

انتظار می رود با توجه به چشم انداز نامشخص سفرهای بین المللی، گردشگری داخلی نقش مهمی در هدایت مرحله بهبودی اولیه داشته باشد. کشورهایی که در حال حاضر گردشگری داخلی سهم قابل توجهی از اقتصاد جهانگردی را نشان می دهد، به احتمال زیاد سریعتر شاهد بهبود در بخش نسبت به کشورهایی هستند که وابستگی زیادی به جریان گردشگری بین المللی دارند. بسیاری از کشورها و بخش گردشگری در تلاشند سفرهای داخلی را ترویج دهند و به بازدیدکنندگان از کشور خود پاسخ دهند.

چین در دهه گذشته به عنوان یک نیروگاه جهانی گردشگری ظهور کرده است، در سال ۲۰۱۸ به عنوان منبع گردشگران خروجی (۱۰٫۶))، در ورود گردشگران بین المللی (۴٫۵ – – تنها پس از فرانسه ، اسپانیا و ایالات متحده) در رتبه چهارم و یازدهم قرار دارد در دریافت های جهانگردی بین المللی (۲٫۸٪). به همین ترتیب، قطع ناگهانی سفرهای خروجی از چین در ژانویه تأثیر فوری تقاضا در مقصد در سراسر جهان را داشت. این تنها اولین نشانه از تهدید احتمالی ویروس برای جهانگردی بین المللی بود و با گسترش آن، تأثیرات ناگوار بر سایر بازارهای اصلی و مقصدهای جهان داشته است.

شاخه های سبز و تغییر رفتارهای سفر در بازار سفر داخلی چین با برداشته شدن اقدامات مهار ویروس در چین، مردم با محافظت از ذهنیت محتاطانه سفرهای داخلی را دوباره آغاز کردند. سفرهای بین المللی به دلیل وجود ۱۴ روز قرنطینه پس از ورود از خارج از کشور، همچنان محدود است. رانندگی و سوار شدن با قطار به مقصد منطقه ای بیشترین استفاده را برای حمل و نقل دارند و مردم ترجیح می دهند از تجارب گروهی و مکان های شلوغ گردشگری پرهیز کنند. سایت ها و پارک های توریستی ورودی های خود را در حدود ۳۰-۵۰٪ سطح قبلی بسته اند. آمار جمعیتی مسافران در موج اول پس از بحران به بخشهای جوان و غیرخانواده تغییر یافته است، در حالی که الگوی کمتری برای هزینه ها، هتل های متوسط ​​و اقتصادی را ترجیح می دهد. به دلیل کمبود جهانگردان بین المللی، هتل های مجلل، سفرهای تجاری و تقاضای کنفرانس کمترین سرعت را به خود جلب کرده اند. انتظار می رود اوج بهبودی پس از سپتامبر، بیش از ۵ ماه کامل پس از لغو اقدامات قفل، باشد. مشاغل گردشگری در چین از طریق سه استراتژی اصلی به این روندها پاسخ می دهند:

۱) حصول اطمینان از فاصله فیزیکی و افزایش بهداشت،

۲) ارتقاء قیمت های تهاجمی،

۳) جلب مشتری از طریق جدیدترین رسانه های اجتماعی، گروه جوان را هدف قرار می دهند.

بسیاری از کشورها در حال حرکت برای کاهش محدودیت ها هستند، زیرا واکنش همه گیر به مرحله بعدی منتقل می شود. با شروع در چین و گسترش آن در سایر نقاط، محدودیت ها به تدریج در اکثر کشورها برداشته می شوند، زیرا افراد به کار خود بازگشتند و دوباره در مقیاس محدود سفر را آغاز می کنند.

انتظار می رود این یک روند تدریجی و غیرخطی باشد، زیرا کشورها در حالی که حاوی ویروس هستند به دنبال مدیریت بازگشت تدریجی به زندگی روزمره هستند و هنوز مشخص نیست که بازگشت کامل به فعالیت های گردشگری چه زمانی امکان پذیر است. این وضعیتی است که به دقت کنترل خواهد شد و دولتها مشتاقانه تأکید کرده اند که در صورت افزایش مجدد ویروس، ویروس مجدداً محدودیت ایجاد می کند. این تجربه در سنگاپور بوده است، به عنوان مثال، در آنجا كه در ابتدا محدودیت های مربوط به جابجایی مردم را محدود كرد، اقدامات مهار مجدد در میان نگرانی از موج دوم ویروس، دوباره برقرار شد.

افتتاح بخش دشوارتر از تعطیلی آن خواهد بود و به یک روش اندازه گیری متعادل نیاز دارد. در حالی که گردشگری بشدت تحت تأثیر همه گیر قرار گرفته است و اقدامات لازم برای مهار ویروس انجام شده است، جریانهای گردشگری نیز یک بردار بالقوه برای گسترش ویروس است. در حالی که تأخیر در افتتاح مجدد و عدم اطمینان مداوم چالش های بیشتری را برای بخش ایجاد می کند ، اما حرکت سریع سریع باعث کاهش اعتماد بیشتر دولت و مصرف کننده در راه اندازی بخش طولانی مدت می شود. تأثیرات نهایی نه تنها به طول همه گیر، که عواقبی برای بقای تجارت خواهد داشت، بلکه به تغییرات بالقوه بلند مدت در رفتار سفر به عنوان یک نتیجه از بحران بستگی دارد – آیا مردم در آینده بیشتر مراقب سفرهای خارج از کشور هستند؟

انتظار می رود این بحران تأثیر دائمی بر رفتار مصرف کننده، سرعت بخشیدن به حرکت به اینترنت، با تأکید بیشتر بر بهداشت و زندگی سالم و استفاده بیشتر از روش های پرداخت بدون پول و بدون تماس داشته باشد.

تأثیر این رفتار در سفر هنوز مشخص است، اما مشاغل گردشگری، مانند سفرهای دریایی و هواپیمایی، در حال حاضر آماده می شوند تا اقدامات غربالگری بهداشتی و بهداشتی را بهبود بخشند، و تشخیص جدی وجود دارد که برای بازگرداندن اعتماد به نفس مسافران باید کارهای زیادی انجام شود. چنین اقداماتی باید توسط مشاغل کوچک و خرد کاملاً قابل اجرا باشد و دولت نقشی در کار با ارگان های صنعت ملی اوج برای حمایت از این مشاغل دارد. همچنین مشاغل باید اقدامات لازم را برای حمایت از کارگران ، که در خط مقدم ارائه خدمات گردشگری هستند، انجام دهند. مسئله دیگر این است که چگونه بازدید کنندگان از مقصد استقبال می کنند، زیرا درک منفی از گردشگران به عنوان حاملان خطر توسط جامعه میزبان نیز ممکن است نتیجه همه گیری باشد، در حالی که جوامع محلی در مقاصدی که قبل از بحران با مشکلاتی روبرو بودند که میزان بازدیدکنندگان زیاد و ازدحام بیش از حد آنها مناطق محلی خود را احیا کرده است.

تأثیر بحران در کل اکوسیستم گردشگری احساس می شود

همه گیری در شاخه های بخش گردشگری، شرکت ها و مقاصد مختل کننده بوده است، در حال حاضر و در بلند مدت برخی از بخش ها بیشتر از بخش های دیگر تحت تأثیر قرار گرفته اند. این ارتباطات آشکاری با SME دارد زیرا اکثر شرکت های بخش گردشگری در مقیاس کوچک هستند. با توجه به منابع اغلب محدود و موانع موجود در دستیابی به سرمایه، دوره ای که SME ها می توانند از یک شوک جان سالم به در ببرند کوتاه تر از شرکت های بزرگتر خواهد بود. همانطور که از چشم انداز موقت OECD خبر می دهد، این خطر وجود دارد که در غیر این صورت شرکت های حلال، به ویژه شرکت های متوسط و متوسط، ورشکسته شوند در حالی که اقدامات مهار محدود هستند . مشاغل گردشگری که قبل از همه گیری قابل قبول بودند اکنون ممکن است آسیب پذیر باشند. هزینه های مربوط به پیشگیری و تغییر در روند کار، مانند استفاده از ابزارهای دیجیتال و اجرای پروتکل های عملیاتی جدید، نیز ممکن است برای SME ها نسبتاً بیشتر باشد.

توجه داشته باشید سیاست OECD COVID-19: سیاست های SME، برجسته است که SME ها ممکن است انعطاف پذیری و انعطاف پذیری کمتری برای مقابله با هزینه های ناشی از این شوک ها داشته باشند، با بررسی از SME ها نشان می دهد که خطر جدی بیش از ۵۰٪ از SME ها وجود ندارد چند ماه آینده زنده بمانید. سقوط گسترده SME ها می تواند تأثیر شدیدی بر اقتصاد ملی و چشم انداز رشد جهانی و اقتصاد گردشگری داشته باشد. دولت ها به سرعت شرايط خاص SME را پذيرفته اند و سياست هايي را براي حمايت از آنها در نظر گرفته اند، با پاسخ هاي سياسي كه به طور مكرر دنباله اين اقدامات را دنبال مي كنند: اقدامات بهداشتي و اطلاعات در مورد چگونگي پايبندي به آنها، اقداماتي براي رفع نقدينگي با تعويق پرداخت ها، اقدامات برای تأمین اعتبار اضافی و آسان تر برای تقویت انعطاف پذیری SME، اقدامات برای جلوگیری از عواقب اخراج سازمان یافته و سیاست های ساختاری. این اقدامات عمومی SME همچنین برای SME ها در بخش گردشگری قابل دسترسی بوده است.

بخش گردشگری علاوه بر اینکه توسط گروه بسیار بزرگی از مشاغل کوچک و کوچک مشخص می شود، بسیار پراکنده و متنوع است و طیف گسترده ای از صنایع را در بر می گیرد. این بخش به دلیل این ماهیت مقطعی، چند سطحی و چندپارچه با چالش های خاصی روبرو است. خدمات گردشگری غالباً به هم وابسته بوده و بحران در یك زیربخش مانند هواپیمایی می تواند تأثیرات فاجعه باری بر زنجیره ارزش گردشگری داشته باشد. یک چالش اساسی در حالی که بخش به نظر می رسد مجدداً باز شود این است که چگونه می توان همه این بخش های بهم پیوسته از زنجیره تأمین گردشگری را با هم همکاری کرد تا تجارب یکپارچه گردشگری را برای بازدیدکنندگان فراهم آورد.

تأثیرات COVID-19 بر شاخه های منتخب صنعت گردشگری

حمل و نقل و گردانندگان تور هوایی

هواپیمایی

  • شرکت های هواپیمایی مجبور شده اند ناگهان ناوگان خود را به شدت کاهش دهند و فعالیت های خود را متوقف کنند ، و این تأثیرات کوتاه مدت بر کارمندان و فعالیت های وابسته آنها خواهد داشت. تخمین سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری (ایکائو)، از ۸ مه، نشان می دهد که کاهش در مسافرت بین المللی مسافران برنامه ریزی شده طی سال ۲۰۲۰ ، برابر با کاهش بین ۴۴ تا ۸۰ درصد مسافران بین المللی . شورای فرودگاه های بین المللی ، از تاریخ ۵ مه، تخمین می زند که این بحران منجر به کاهش ۴٫۶ میلیارد مسافر در سال ۲۰۲۰ شود. این تأثیر در فرودگاه ها خواهد داشت، که می تواند با ضرر جهانی ۹۷ میلیارد دلار روبرو شود. IATA انتظار دارد بهبود در سفرهای هوایی تاخیر در بهبود اقتصادی داشته باشد، بدون افزایش قبل از ۲۰۲۱٫ برخی از شرکت های هواپیمایی که پروازهای زمینی داشتند، مانند Ryanair، اعلام کرده اند که برنامه های خود را برای شروع مجدد پرواز با ظرفیت کم ، در حالی که امارات آزمایش COVID-19 را قبل از به سوار شدن
  • کروز: خطوط سفر دریایی با تضمین امنیت بازدید کننده و کارگر با چالش مضاعف روبرو شده اند، زیرا برخی از سفرهای دریایی قادر به پیاده شدن و بازگشت مشتری نیستند، و زیان در رزرو و درآمد. در ایالات متحده، دستور ممنوعیت پرواز تا ژوئیه تمدید شده بود. به دنبال یک دوره طولانی که تعدادی از کشتی های تفریحی دریایی در حالی که می خواستند مجوز حمل و نقل و پیاده شدن مسافران را بدست آورند، در دریا باقی مانده بودند، از ۶ آوریل CLIA گزارش داد که فقط هفت کشتی تفریحی اعضای خود در راه رفتن به بندر در دریا مانده اند. از آنجا که حرکت مردم محدود یا دلسرد شده است، از جمله در کشورهایی که محدودیت ها را کاهش می دهند، راه آهن با افت قابل توجهی در درآمد و مسافران مواجه است. operators اپراتورهای مسافرتی تا اطلاع ثانوی فعالیت های خود را کاهش داده یا متوقف کرده اند زیرا سرعت پیشرفت اوضاع باعث افزایش پیچیدگی های سازمانی می شود، آن هم از مرزهای اداری. با متوقف کردن کلیه فعالیتها از اواسط ماه مارس تا اوایل اواسط ماه مه، گروه TUI در ۱۳ مه اعلام آمادگی برای از سرگیری فعالیت ها کرد و نشان داد که رزروهای پیش رو برای تابستان ۲۰۲۱ به شدت انجام می شود .

محل اقامت و خدمات غذایی

  • هتل ها. در سطح جهانی، هتل ها گزارش کرده اند که میزان اشغال بسیار کم است و یا بسته شدن در مقیاس گسترده را تجربه کرده اند. در نتیجه هتل های بزرگ زنجیره ای شاهد افت قیمت سهام خود بوده اند. در اروپا تخمین زده شد که ۷۶٪ هتل ها تعطیل شده اند. طبق گزارش STR، در هفته اول ماه مه بسیاری از کشورها میانگین اشغال کمتر از ۳۰٪ داشتند. برخی از دسته های محل اقامت مشترک مانند خوابگاه ها یا کمپینگ، ممکن است در طولانی مدت تحت تأثیر قرار بگیرند.
  • اقتصاد پلت فرم اقامت مشترک: شیوع ویروس با کاهش گزارش در رزرو آپارتمان، سیستم عامل های اقامت مشترک را تحت فشار قرار داده است. در ماه مه، Airbnb 25٪ از نیروی کار را کاهش داد .
  • استراحتگاه های تعطیلات: استراحتگاه های اسکی مجبور شدند زودتر فصل زمستان را به دلیل گسترش شیوع ویروس کرونا خاتمه دهند، و مناطقی که با موفقیت برای توسعه یک پیشنهاد تابستانی تابستانی متنوع شده اند، در حال افزایش هستند که این موضوع را در معرض خطر قرار می دهند. آینده تفرجگاه های ساحلی در تابستان نیمکره شمالی نامشخص است.
  • رستوران ها: در ابتدا در بسیاری از کشورها ارائه دهندگان خدمات غذا و پذیرایی ملزم به افزایش فاصله اجتماعی در موسسات غذا خوردن، محدود کردن فعالیت خود به تحویل فقط در برخی موارد و یا کاملاً تعطیل کردن فعالیت ها بودند. حتی در حالی که محدودیت ها برداشته می شوند، فعالیت های مربوط به غذا همچنان محدود هستند. در ایالات متحده، انجمن ملی رستوران ها تخمین می زند که فروش این صنعت طی سه ماه از ماه مارس ۲۲۵ میلیارد دلار کاهش یابد و باعث از بین رفتن پنج تا هفت میلیون شغل شود . در فرانسه، اقدامات قفل شده در ماه مارس منجر به بسته شدن ۷۵۰۰۰ رستوران ، ۳۰۰۰ کلوپ و ۴۰۰۰۰ کافه شد، که ۱ میلیون کارمند را که به طور موقت از کار اخراج و بیکار فنی شده اند، تحت تأثیر قرار داد.

بخش های دیگر

  • سفرهای کاری ، جلسات و رویدادها: در سراسر جهان ، شرکت ها سفرهای تجاری خود را به دلیل ویروس کرونا لغو یا به حالت تعلیق درآورده اند، در برخی موارد تا سال ۲۰۲۱٫ رویدادهایی در هر اندازه نیز تحت تأثیر قرار گرفته اند، از جمله بازی های المپیک ۲۰۲۰٫ انجمن جهانی صنعت نمایشگاه تا ۲۰ مارس تخمین زده است که بیش از ۵۰۰ نمایشگاه تجاری در هفته های گذشته لغو شده است و هزینه تخمینی سفارشات از دست رفته برای غرفه داران تا ۲۳ میلیارد یورو برآورد شده است. در تاریخ ۲۰ مارس، UFI تخمین زد که اگر ۱۳۳ میلیارد یورو قرارداد منعقد نشود، اگر رویدادها طبق برنامه ریزی های انجام شده در Q2 2020 اتفاق نیفتد.
  •  فرهنگ، ورزش و سرگرمی: موزه ها و برگزارکنندگان رویدادهای فرهنگی با خاموش شدن امکانات و لغو رویدادها با خسارات مالی هنگفتی روبرو شده اند. شورای بین المللی موزه ها (ICOM) در تاریخ ۲ آوریل گزارش داد که در ایتالیا ، بخش فرهنگی در ترم آینده ۳ میلیارد یورو ضرر خواهد کرد. در اسپانیا، ۹۸۰ میلیون یورو فقط در ماه آوریل. رویدادهای مهم ورزشی و سرگرمی نیز تحت تأثیر قرار گرفته اند، از جمله بازی های المپیک تابستانی توکیو ۲۰۲۰ که به تعویق افتاده است. همچنان عدم اطمینان در مورد برگزاری سایر رویدادهای جهانی افزایش می یابد، در حالی که بسیاری از جشنواره های محلی و محلی کوچکتر و مهم تر که برای مقاصد محلی مهم هستند نیز لغو شده اند.
  • راهنمای تور: راهنماهای تور که اغلب به عنوان فریلنسر کار می کنند، کاهش چشمگیری در فعالیت های خود مشاهده می کنند و محدودیت های قابل توجهی در درآمد آنها ایجاد می کنند.
  •  شرکت های فناوری سفر: سیستم های توزیع جهانی، آژانس های مسافرتی آنلاین و سیستم عامل های رزرو آنلاین نیز به دلیل کاهش چشمگیر معاملات، تحت تأثیر این بحران قرار گرفته اند.

بازسازی مقاصد نیاز به یک رویکرد هماهنگ دارد

اثرات شیوع ویروس در جهانگردی به احتمال زیاد نامتقارن بوده و در داخل کشورها بسیار محلی است و برخی از مقاصد بیشتر از بقیه در معرض دید قرار دارند. حتی در شرایط عادی، برخی از مقاصد به دلیل وابستگی زیاد به بخش گردشگری، به طور نامتناسبی در برابر اثرات چنین بحرانی آسیب پذیر هستند. این نابرابری احتمالاً به دنبال همه گیری به طور قابل توجهی تشدید می شود. علاوه بر این، تجارب قبلی نشان می دهد که متضررترین اقتصادهای محلی قادر به بازگشت سریع نخواهند بود و بازارهای محلی کار می توانند برای سالهای آینده رنج ببرند و اختلافات منطقه ای در بیکاری، بی تحرکی اقتصادی و کیفیت شغلی را تشدید کنند .

تجزیه و تحلیل مرکز تحقیقات مشترک کمیسیون اروپا حاکی از آن است که اقتصاد کانون های گردشگری با در نظر گرفتن فصلی بودن و مقیاس گردشگری نسبت به اندازه جمعیت محلی، در برابر محدودیت های سفر آسیب پذیرتر خواهند بود. پیش بینی می شود مناطق ساحلی بیشترین تأثیر را داشته باشند و تخمین زده می شود که کاهش انباشته تولید ناخالص داخلی طی دوره آوریل تا ژوئن بین ۹٫۷ تا ۲۴٫۹ میلیارد یورو باشد.

مقصدهای گردشگری اغلب بالاترین سهم مشاغل بالقوه در معرض خطر را نشان می دهند. تجزیه و تحلیل OECD نشان می دهد که با توجه به اهمیت گردشگری در اقتصاد محلی، مشاغل زیادی در مقصد اروپا مانند جزایر یونیان در یونان، بالئاریک و جزایر قناری در اسپانیا و منطقه آلگاروه در پرتغال در معرض خطر هستند. به طور مشابه در کره، منطقه ای است که بالاترین خطر را دارد، در حالی که در آمریکای شمالی، نوادا (که شامل لاس وگاس است) به عنوان بالقوه ترین ایالت متأثر است، و بعد از آن هاوایی .

تحت اقدامات شدید مهار، مقصد در بسیاری از کشورها اساساً برای تجارت بسته شده است. تخفیف محدودیت ها اکنون به صورت مرحله ای و ناهموار در حال انجام است، تفاوت در مناطق و شهرها، منعکس کننده شرایط محلی و وضعیت بهداشتی است. تعامل این اقدامات و میزان تأثیر آنها بر فعالیت های گردشگری در دوره های مهم گردشگری نیز تأثیر مهمی خواهد داشت. این بیماری همه گیر منجر به کاهش زودرس فصل اسکی در برخی از مقاصد شد، در حالی که در حال حاضر فصل تعطیلات تابستان در نیمکره شمالی در معرض خطر است.

میزان تأثیر اقتصادی در سطح مقصد نیز به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله ماهیت پیشنهاد گردشگری، تأثیر محدودیت های سفر بر گردش بازدید کنندگان، سرعت انتخاب اقتصاد در بازارهای اصلی منبع، مقیاس و پیچیدگی عملیات تجاری، اندازه بازار گردشگری داخلی و قرار گرفتن در معرض بازارهای منبع بین المللی و جایگاه گردشگری در اقتصاد.

مقصدهای وابسته به بازارهای بین المللی احتمالاً بیشتر تحت تأثیر قرار خواهند گرفت

(به ویژه از راه دور)، همانطور که مقصد شهری است. مقصد دورافتاده و روستایی و مناطق طبیعی احتمالاً حداقل در کوتاه مدت برای بازدیدکنندگان جذابیت بیشتری خواهد داشت. اقتصاد گردشگری انتظار دارد گردشگری داخلی در شهر در سال ۲۰۲۱ بهبود یابد، اما بهبود بین المللی است. گردشگری احتمالاً دو سال یا بیشتر طول خواهد کشید. گردشگری به شهرهای بزرگ ابتدا بهبود خواهد یافت، و بهبود گسترده تر گردشگری بین المللی در شهرها پیش از سال ۲۰۲۴ انتظار نمی رود.

مقاصد شلوغ قبلی ممکن است کاهش زیادی در گردشگری داشته باشد در حالی که مقاصد کوچکتر روستایی ممکن است محبوب تر شوند. به عنوان مثال منطقه ونتو (ایتالیا) به عنوان بخشی از برنامه بهبودی خود می خواهد با استفاده از اماکن کمتر شناخته شده میراث یونسکو، حجم زیادی را از ونیز به جاذبه های مختلف منتقل کند. مقاصد محبوب همچنین ممکن است نیاز به تغییر شکل مدل توسعه خود برای جذب مردم، در عین حصول اطمینان از فاصله اجتماعی کافی داشته باشند.

یک مسئله اساسی برای بازیابی مقصد این است که آیا توده حیاتی خدمات پس از بحران نیز برای کار با بازدیدکنندگان هنگام ورود به بازار، همچنان فعال خواهند بود. اقتصاد گردشگری پویا به در دسترس بودن انواع خدمات گردشگری در مقصد، از خدمات اقامتی و غذایی گرفته تا جاذبه ها، فعالیت ها و رویدادها بستگی دارد. در این بین، سازمانهای مدیریت مقصد (DMO) با چالش ارائه اطلاعات و ارتباطات به موقع و دقیق با سهامداران روبرو هستند. علاوه بر این برخی از DMO ها در حال بازنویسی وب سایت های خود برای ارائه اطلاعات به ساکنان برای کشف مشاغل محلی و پاسخگویی به نیازهای فعلی هستند، این اتفاق می افتد. به عنوان مثال: در رالی ، ایالات متحده و فرانسه.

مسئله دیگر این است که استقبال بازدیدکنندگان از مناطق محلی چگونه خواهد بود. این خطر وجود دارد که جریان های گردشگری به بردار شیوع ویروس تبدیل شوند. در صورت بروز چنین وضعیتی، این امر ممکن است اعتماد دولت، تجارت و مصرف کننده را در زمینه راه اندازی و فعالیت بخش طولانی مدت کاهش دهد. همچنین ممکن است منجر به واکنش جوامع محلی شود که ممکن است در برابر ورود بازدیدکنندگان به دلیل نگرانی از احتمال ویروس و تحت فشار قرار دادن خدمات بهداشتی محلی مقاومت کنند. برخی شواهد از این اتفاق در پی معرفی اقدامات مهار وجود داشته است، زیرا مردم از شهرها خارج می شدند و برای گذراندن دوران حبس در خانه های دوم و همچنین از زمان محدودیت های سفر، با تماس با برخی از مقامات محلی و سازمان های گردشگری برای مردم بازدید نکنید.